ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θήβα 12-04-2010
EΞΩΔΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΚΑΥΣΗΣ από Θ. ΣΚΟΥΜΑ και Κ. ΚΟΥΡΚΟΥΤΗ
Εξώδικη επιστολή-διαμαρτυρία προς την Υπουργό Περιβάλλοντος κα Μπιρμπίλη, για το εργοστάσιο καύσης απορριμμάτων, έστειλαν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Θηβαίων Θ. Σκούμας και Κ. Κουρκούτης, που επιδόθηκε στις 19-03-2010 και η οποία έχει ως εξής:
«ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ και ΑΡΧΗΣ
ΕΞΩΔΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ- ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ και ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ
Των
1.Αθανασίου Σκούμα του Δημητρίου, Δικηγόρου Θήβας, Δημοτικού συμβούλου Δήμου Θηβαίων κατοίκου Θήβας, Αγίου Νικολάου 12 Θήβα.
2.Κωνσταντίνου Κουρκούτη του Σπυρίδωνα, Πολιτικού Μηχανικού, Δημοτικού Συμβούλου Δήμου Θηβαίων, κατοίκου Θήβας, οδός Αντιγόνης 24.
ΚΑΤΑ
Του Ελληνικού Δημοσίου, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από την κυρία Υπουργό Υπουργείου Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής.
******************
Κυρία Υπουργέ,
Προς την Διεύθυνση ΕΑΡΘ ΤΟΥ ΥΠΕΧΩΔΕ στις 13-07-2009 (α. π. 104946/14.07.2009), είχαμε αποστείλει αίτησή μας με την οποία ζητούσαμε να μας ενημερώσετε:
1.Εάν έχει κατατεθεί φάκελος για περιβαλλοντική αδειοδότηση εργοστασίου παραγωγής ενέργειας από καύσιμα που προέρχονται από επεξεργασία απορριμμάτων (RDF, γεωργικά υπολείμματα, βιομάζα, οργανικά κλπ) στην Βοιωτία και στα όρια του Δήμου Θηβαίων και να μας χορηγήσετε αντίγραφα της Προκαταρτικής μελέτης
2.Εάν έχει εκδοθεί η Πράξη Προκαταρτικής Περιβαλλοντικής Εκτίμησης και Αξιολόγησης από το ΥΠΕΧΩΔΕ και να μας χορηγήσετε τις γνωμοδοτήσεις των συναρμόδιων υπηρεσιών και την ίδια την Πράξη εφόσον έχει εκδοθεί
3.Εάν έχει κατατεθεί Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και να μας χορηγήσετε αντίγραφα της ΜΠΕ.
4. Παρακαλούμε επίσης σε περίπτωση που έχουν προχωρήσει οι διαδικασίες αδειοδότησης της παραπάνω μονάδας, να μας ενημερώσετε για την περαιτέρω εξέλιξη μέχρι και σήμερα.
Δηλώναμε μάλιστα πώς τα έγγραφα αυτά τα ζητάμε σε εφαρμογή των διατάξεων της Η.Π. 11764/653(ΦΕΚ Β΄ 327/17.03.2006) για τη πρόσβαση του κοινού στις δημόσιες αρχές για παροχή πληροφοριών σχετικά με το περιβάλλον και προκειμένου –ως άμεσα θιγόμενοι πολίτες από την δραστηριότητα των ανωτέρω εταιριών- να ασκήσουμε κάθε νόμιμο δικαίωμα μας.
Επί της παραπάνω αιτήσεως μας, λάβαμε την με αριθμό πρωτοκόλλου 104946/24.07.2009 απάντηση ότι το όλο θέμα βρίσκεται σε εξέλιξη και επειδή το θέμα είναι σε εξέλιξη δεν είναι η υπηρεσία σε θέση να μας στείλει το φάκελο που αιτούμαστε. Ήδη πληροφορηθήκαμε ότι η ΠΠΕΑ της εν λόγω επένδυσης, βρίσκεται σε φάση υπογραφής από τη Γενική Διευθύντρια Περιβάλλοντος.
Επειδή πλέον και μετά από 9 (εννέα) μήνες από την παραπάνω αίτησή μας, καμία ουσιώδη και επίσημη γραπτή πληροφορία δεν έχουμε λάβει και ιδίως τις γνωμοδοτήσεις και την υποβληθείσα προκαταρκτική μελέτη, ενώ οι πολίτες και οι φορείς της Θήβας διατράνωσαν την πλήρη και ρητή αντίθεση τους στην καύση απορριμμάτων αλλά και στην ανωτέρω επίμαχη επένδυση μονάδας συμπαραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας στην θέση ΣΕΛΤΣΙ που βρίσκεται δίπλα στο ΧΥΤΑ Θήβας, καθίσταται πλέον απαραίτητο παρά ποτέ τώρα να λάβουμε γνώση κάθε στοιχείου για την καταστροφική για τη Θήβα και την ευρύτερη περιοχή της επιχειρούμενη εγκατάσταση της μονάδας καύσης απορριμμάτων.
Κατόπιν των ανωτέρω και με ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μας
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ για την εμμονή του Υπουργείου Σας να μην μας χορηγεί κάθε πρόσφορο στοιχείο όπως ιδίως τις γνωμοδοτήσεις των Υπηρεσιών και την υποβληθείσα προκαταρκτική μελέτη της εταιρείας, για αυτό το μείζον για την δημόσια υγεία και το περιβάλλον θέμα για τους πολίτες της Θήβας και της ευρύτερης περιοχής και
ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ σε εφαρμογή των διατάξεων της Η.Π. 11764/653(ΦΕΚ Β΄ 327/17.03.2006) για τη πρόσβαση του κοινού στις δημόσιες αρχές για παροχή πληροφοριών σχετικά με το περιβάλλον, να μας χορηγήσετε όλα τα ευρισκόμενα στην Υπηρεσία σας στοιχεία και ιδίως τις γνωμοδοτήσεις των Υπηρεσιών και την υποβληθείσα προκαταρκτική μελέτη της εταιρείας, και
ΖΗΤΑΜΕ να σταματήσει κάθε διαδικασία αδειοδότησης της παραπάνω εταιρείας,
Σε διαφορετική περίπτωση δηλώνουμε ότι θα ασκήσουμε κάθε εκ του νόμου δικαίωμά μας, τόσο για την συνεχιζόμενη άρνησή σας να μας χορηγήσετε τα οφειλόμενα εκ του νόμου στοιχεία, όσο και για την μη ενημέρωση των πολιτών της Θήβας και της ευρύτερης περιοχής για τις καταστροφικές για το περιβάλλον και τη Δημόσια Υγεία συνέπειες της καύσης απορριμμάτων, αλλά και για οποιαδήποτε ενέργεια σας που θα διευκολύνει την ανωτέρω εταιρεία στην εγκατάσταση της στην περιοχή μας, επιφυλασσόμενοι για κάθε νόμιμο δικαίωμα μας.
Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής παραγγέλλεται με τη ρητή επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματός μας. να επιδώσει την παρούσα προς αυτόν στον οποίο απευθύνεται, προς γνώση του και για τις νόμιμες συνέπειες.
Θήβα 15-03-2010
Οι προσκαλούντες κλπ»
Αθανάσιος Σκούμας
Κωνσταντίνος Κουρκούτης
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 12 Απριλίου 2010
Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010
Για τις προσλήψεις αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών
Αθήνα, 22 Φεβρουαρίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Βουλευτής Βοιωτίας της Νέας Δημοκρατίας, Μιχάλης Γιαννάκης, κατέθεσε από κοινού με βουλευτές νομών της περιφέρειας και την αρμόδια Τομεάρχη Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας ερώτηση για τις προσλήψεις αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών, στην οποία ζητούν από την κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει τη στάση της ως προς τις προσλήψεις εκπαιδευτικών και παράλληλα στηλιτεύουν τις αντιφάσεις μεταξύ προεκλογικών και μετεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ: Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Αθήνα, 18 Φεβρουαρίου 2010
ΘΕΜΑ: «Διασφάλιση εργασιακών δικαιωμάτων αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών»
Κυρία Υπουργέ,
Τον προβληματισμό και την ανησυχία της εκπαιδευτικής κοινότητας της χώρας προκαλούν οι επικείμενες εξελίξεις στον χώρο της παιδείας. Οι εξαγγελίες της σημερινής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ αναφορικά με τις επικείμενες αλλαγές στον χώρο της εκπαίδευσης και την αλλαγή του ισχύοντος συστήματος προσλήψεων εκπαιδευτικών, έχουν προκαλέσει την εύλογη ανησυχία 30.000 εκπαιδευτικών αναπληρωτών και ωρομίσθιων, οι οποίοι έχουν προϋπηρεσία και θα βρίσκονται στους αντίστοιχους ενιαίους πίνακες τον Ιούλιο του 2010, ημερομηνία καταλυτική σύμφωνα με το Υπουργείο για την ενημέρωση των σχετικών πινάκων.
Πληροφορίες που έχουν έρθει στη δημοσιότητα, στα πλαίσια του σχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών για το Πρόγραμμα Σταθερότητας, αναφέρουν ότι πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας είναι να μειώσει δραστικά τον αριθμό των διορισθέντων μονίμων, αναπληρωτών και ωρομίσθιών εκπαιδευτικών, μείωση που ενδέχεται να ξεπεράσει ακόμα και το 50%. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες κατά το έτος 2010 οι διορισμοί που θα πραγματοποιηθούν θα αφορούν μόλις 3.000 εκπαιδευτικούς σε όλη την επικράτεια.
Η Πανελλήνια Ένωση Αναπληρωτών (Π.Ε.Α.) εκφράζει τον έντονο προβληματισμό της για την σχεδιαζόμενη αλλαγή και ανατροπή του ισχύοντος συστήματος προσλήψεων εκπαιδευτικών, που αφορά περισσότερους από 30.000 αναπληρωτές και ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς.
Την ίδια στιγμή ο αρμόδιος Υφυπουργός Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος προχώρησε σε δηλώσεις στην Θεσσαλονίκη σχετικά με σχέδια του Υπουργείου για προκήρυξη θέσεων-κενών από τα κατά τόπους σχολεία, στα οποία και θα υποβάλλουν αιτήσεις οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι στη συνέχεια θα επιλέγονται με αντικειμενικά κριτήρια.
Οι παραπάνω παρατηρήσεις υπογραμμίζουν την ανακολουθία μεταξύ δηλώσεων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πράξεων των ίδιων βουλευτών από τις κυβερνητικές θέσεις που κατέχουν σήμερα.
Οι μεταρρυθμίσεις αυτές σχεδιάζονται και δρομολογούνται από τη σημερινή Υπουργό Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία φαίνεται να ξεχνά την κατατεθείσα ερώτηση που συνυπογράφει προς τον τότε Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στις 26 Φεβρουαρίου του 2008 και στην οποία κάνει λόγο για «πολύχρονη πολιτική ομηρία των αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών», ενώ συνεχίζει χαρακτηριστικά το κείμενο της ερώτησης της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ «υπό τις συνθήκες αυτές εργασιακής και κοινωνικής ανασφάλειας, αλλά και υπό την πίεση και των εκμαυλισμό δικτύων πολιτικής πελατείας, δεν είναι δυνατόν να απαιτηθούν από τους εκπαιδευτικούς των συγκεκριμένων κατηγοριών υψηλές αποδόσεις στην τάξη και γενικότερα στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η αδικία δε συνεχίζεται και μετά την τυχόν μονιμοποίησή τους, καθώς ο χρόνος κατά τον οποίο υπηρέτησαν ως αναπληρωτές δεν υπολογίζεται για την υπηρεσιακή τους εξέλιξη».
Κατόπιν τούτων, ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
-Προβλέπεται να προχωρήσει άμεσα το αρμόδιο Υπουργείο σε επίσημη ανακοίνωση, ώστε να σταματήσει η παραφιλολογία αναφορικά με το θέμα προσλήψεων των αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών;
-Σε τι ενέργειες προβλέπεται να προβεί το αρμόδιο Υπουργείο, ώστε να μην χαθεί η προϋπηρεσία των εκπαιδευτικών, καθώς και εάν θα συνυπολογίζεται και σε ποιο βαθμό η επιτυχία των εκπαιδευτικών στους γραπτούς διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ;
-Προβλέπεται να λάβει μέτρα το αρμόδιο Υπουργείο για τη σταδιακή απορρόφηση των εκπαιδευτικών, που θα είναι εγγεγραμμένοι στους ενιαίους πίνακες τον Ιούλιο του 2010 με το ισχύον σύστημα προσλήψεων, ώστε να μην καταπατηθούν βασικά εργασιακά κεκτημένα και δικαιώματα των εκπαιδευτικών;
-Έχει το αρμόδιο Υπουργείο συγκεκριμένα στοιχεία στη διάθεσή του για τις ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ανά ειδικότητα, σε όλη την επικράτεια, ώστε να αποφευχθούν κενά σε διδακτικό προσωπικό κατά το επόμενο εκπαιδευτικό έτος;
-Ποια είναι η επίσημη θέση του αρμόδιου Υπουργείου σχετικά με τις δηλώσεις του Υφυπουργού κ. Πανάρετου αναφορικά με το ιδιόρρυθμο σύστημα «εσωτερικών» διαδικασιών του εκάστοτε σχολείου για προκήρυξη θέσεων - υποβολής αιτήσεων – αξιολόγησης – πρόσληψης εκπαιδευτικών;
-Ποιος θα καθορίζει ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια επιλογής και πως θα διασφαλίζεται η διαφάνεια και αξιοκρατία των διαδικασιών; Μήπως το αρμόδιο Υπουργείο θέτει με την κίνηση αυτή τις βάσεις για τη δημιουργία «δικτύων πολιτικής πελατείας», για τα οποία έχει κάνει λόγο στο παρελθόν;
ΟΙ ΕΡΩΤΩΝΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Βουλευτής Βοιωτίας της Νέας Δημοκρατίας, Μιχάλης Γιαννάκης, κατέθεσε από κοινού με βουλευτές νομών της περιφέρειας και την αρμόδια Τομεάρχη Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας ερώτηση για τις προσλήψεις αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών, στην οποία ζητούν από την κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει τη στάση της ως προς τις προσλήψεις εκπαιδευτικών και παράλληλα στηλιτεύουν τις αντιφάσεις μεταξύ προεκλογικών και μετεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ: Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Αθήνα, 18 Φεβρουαρίου 2010
ΘΕΜΑ: «Διασφάλιση εργασιακών δικαιωμάτων αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών»
Κυρία Υπουργέ,
Τον προβληματισμό και την ανησυχία της εκπαιδευτικής κοινότητας της χώρας προκαλούν οι επικείμενες εξελίξεις στον χώρο της παιδείας. Οι εξαγγελίες της σημερινής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ αναφορικά με τις επικείμενες αλλαγές στον χώρο της εκπαίδευσης και την αλλαγή του ισχύοντος συστήματος προσλήψεων εκπαιδευτικών, έχουν προκαλέσει την εύλογη ανησυχία 30.000 εκπαιδευτικών αναπληρωτών και ωρομίσθιων, οι οποίοι έχουν προϋπηρεσία και θα βρίσκονται στους αντίστοιχους ενιαίους πίνακες τον Ιούλιο του 2010, ημερομηνία καταλυτική σύμφωνα με το Υπουργείο για την ενημέρωση των σχετικών πινάκων.
Πληροφορίες που έχουν έρθει στη δημοσιότητα, στα πλαίσια του σχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών για το Πρόγραμμα Σταθερότητας, αναφέρουν ότι πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας είναι να μειώσει δραστικά τον αριθμό των διορισθέντων μονίμων, αναπληρωτών και ωρομίσθιών εκπαιδευτικών, μείωση που ενδέχεται να ξεπεράσει ακόμα και το 50%. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες κατά το έτος 2010 οι διορισμοί που θα πραγματοποιηθούν θα αφορούν μόλις 3.000 εκπαιδευτικούς σε όλη την επικράτεια.
Η Πανελλήνια Ένωση Αναπληρωτών (Π.Ε.Α.) εκφράζει τον έντονο προβληματισμό της για την σχεδιαζόμενη αλλαγή και ανατροπή του ισχύοντος συστήματος προσλήψεων εκπαιδευτικών, που αφορά περισσότερους από 30.000 αναπληρωτές και ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς.
Την ίδια στιγμή ο αρμόδιος Υφυπουργός Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος προχώρησε σε δηλώσεις στην Θεσσαλονίκη σχετικά με σχέδια του Υπουργείου για προκήρυξη θέσεων-κενών από τα κατά τόπους σχολεία, στα οποία και θα υποβάλλουν αιτήσεις οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι στη συνέχεια θα επιλέγονται με αντικειμενικά κριτήρια.
Οι παραπάνω παρατηρήσεις υπογραμμίζουν την ανακολουθία μεταξύ δηλώσεων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πράξεων των ίδιων βουλευτών από τις κυβερνητικές θέσεις που κατέχουν σήμερα.
Οι μεταρρυθμίσεις αυτές σχεδιάζονται και δρομολογούνται από τη σημερινή Υπουργό Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία φαίνεται να ξεχνά την κατατεθείσα ερώτηση που συνυπογράφει προς τον τότε Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στις 26 Φεβρουαρίου του 2008 και στην οποία κάνει λόγο για «πολύχρονη πολιτική ομηρία των αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών», ενώ συνεχίζει χαρακτηριστικά το κείμενο της ερώτησης της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ «υπό τις συνθήκες αυτές εργασιακής και κοινωνικής ανασφάλειας, αλλά και υπό την πίεση και των εκμαυλισμό δικτύων πολιτικής πελατείας, δεν είναι δυνατόν να απαιτηθούν από τους εκπαιδευτικούς των συγκεκριμένων κατηγοριών υψηλές αποδόσεις στην τάξη και γενικότερα στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η αδικία δε συνεχίζεται και μετά την τυχόν μονιμοποίησή τους, καθώς ο χρόνος κατά τον οποίο υπηρέτησαν ως αναπληρωτές δεν υπολογίζεται για την υπηρεσιακή τους εξέλιξη».
Κατόπιν τούτων, ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
-Προβλέπεται να προχωρήσει άμεσα το αρμόδιο Υπουργείο σε επίσημη ανακοίνωση, ώστε να σταματήσει η παραφιλολογία αναφορικά με το θέμα προσλήψεων των αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών;
-Σε τι ενέργειες προβλέπεται να προβεί το αρμόδιο Υπουργείο, ώστε να μην χαθεί η προϋπηρεσία των εκπαιδευτικών, καθώς και εάν θα συνυπολογίζεται και σε ποιο βαθμό η επιτυχία των εκπαιδευτικών στους γραπτούς διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ;
-Προβλέπεται να λάβει μέτρα το αρμόδιο Υπουργείο για τη σταδιακή απορρόφηση των εκπαιδευτικών, που θα είναι εγγεγραμμένοι στους ενιαίους πίνακες τον Ιούλιο του 2010 με το ισχύον σύστημα προσλήψεων, ώστε να μην καταπατηθούν βασικά εργασιακά κεκτημένα και δικαιώματα των εκπαιδευτικών;
-Έχει το αρμόδιο Υπουργείο συγκεκριμένα στοιχεία στη διάθεσή του για τις ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ανά ειδικότητα, σε όλη την επικράτεια, ώστε να αποφευχθούν κενά σε διδακτικό προσωπικό κατά το επόμενο εκπαιδευτικό έτος;
-Ποια είναι η επίσημη θέση του αρμόδιου Υπουργείου σχετικά με τις δηλώσεις του Υφυπουργού κ. Πανάρετου αναφορικά με το ιδιόρρυθμο σύστημα «εσωτερικών» διαδικασιών του εκάστοτε σχολείου για προκήρυξη θέσεων - υποβολής αιτήσεων – αξιολόγησης – πρόσληψης εκπαιδευτικών;
-Ποιος θα καθορίζει ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια επιλογής και πως θα διασφαλίζεται η διαφάνεια και αξιοκρατία των διαδικασιών; Μήπως το αρμόδιο Υπουργείο θέτει με την κίνηση αυτή τις βάσεις για τη δημιουργία «δικτύων πολιτικής πελατείας», για τα οποία έχει κάνει λόγο στο παρελθόν;
ΟΙ ΕΡΩΤΩΝΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010
Η Ελλάδα στο Κέντρο της Γης (του Αλέκου Αλαβάνου)
Αναδημοσίευση από το πρώτο φύλλο της εφημερίδας “Δρόμος της Αριστεράς” (http://www.e-dromos.gr/)
Το μεγάλο όνειρο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 τελικά έγινε πραγματικότητα. Να είναι συνεχώς η Ελλάδα αντικείμενο συζήτησης σε όλο τον κόσμο. Από τη New York Times μέχρι το Αljazeera. Το όνειρο, όμως, ως εφιάλτης. Στα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης για να εικονογραφήσουν το ελληνικό δράμα και την επερχόμενη τραγική του κατάληξη ανασύρονται πρόσωπα και καταστάσεις από την αρχαιοελληνική μυθολογία. Ίσως όντως μοιάζει με δράμα. Που υπερβαίνει όμως τα όρια της Ελλάδας. Και είναι εν εξελίξει.
Πράξη Πρώτη, ο Δούρειος Ίππος: Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Πάνω στα στεγαστικά δάνεια των αμερικανών φτωχών οικοδομήθηκε ένα τερατόμορφο, γιγαντιαίο πλασματικό σύστημα τίτλων, τα «τοξικά χαρτιά». Η «φούσκα» έσκασε το 2007. Όλος ο «καλός κόσμος» των τραπεζών είχε μπει στο βρωμερό κόλπο. Οι κυβερνήσεις της Δύσης παραβιάζουν το «Πάτερ Ημών» τους. Επιστρατεύουν το κράτος, δίνουν ασύλληπτες οικονομικές ενισχύσεις στις μεγάλες τράπεζες. Όταν η κρίση περνάει στην αμερικάνική αυτοκινητοβιομηχανία, και σε όλο τον παραγωγικό ιστό Αμερικής και Ευρώπης, ακολουθούν μια πολιτική μηδενικών σχεδόν επιτοκίων. Έτσι φτάνουν σε μια ασταθή ισορροπία. Τους διαφεύγει όμως μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Δεν παίρνουν κανένα ουσιαστικό μέτρο απέναντι στις αιτίες της κρίσης, τις τυχοδιωκτικές κερδοσκοπικές πρακτικές. Όπως το short selling, η πρακτική να δανείζονται τίτλους, να τους πωλούν, να επιτίθενται για να καταρρεύσει η τιμή τους, να τους ξαναγοράζουν, να τους επιστρέφουν και να εξασφαλίζουν αστραπιαία τεράστια υπερκέρδη.
Πράξη Δεύτερη, οι Λαιστρυγόνες: Τα hedge funds, κεφάλαια υψηλού ρίσκου και γρήγορων αποδόσεων, στρέφονται τώρα στα δημόσια ομόλογα. Μπαίνουν στην αγοραπωλησία των Credit Default Swaps, ενός είδους περίπλοκων ασφαλειών υπερδανεισμένων οργανισμών. Πρόκειται για μια από τις πιο διεστραμμένες λειτουργίες του σύγχρονου καπιταλισμού. Οι επενδυτές δεν έχουν καμία σχέση με το ασφαλιζόμενο προϊόν και όσο πιο επισφαλής γίνεται ο ασφαλιζόμενος, τόσο μεγαλύτερα τα κέρδη τους. Είναι σα να έχω επενδύσει στο αυτοκίνητο του γείτονά μου, να έχω μεγάλα κέρδη αν καταστραφεί, δεν μένει παρά να του βάλω τη νύχτα φωτιά. Η πρακτική της κερδοσκοπίας σε ασφάλειες ήταν απαγορευμένη 100 χρόνια πριν τον Μαρξ μέχρι το 1990, οπότε εμφανίσθηκε ως νέα τεχνολογία. Η Financial Times υπολογίζει ότι μέχρι 80 δις $ έχουν τοποθετηθεί στο short selling ασφαλειών του ελληνικού χρέους. Αυτές είναι οι περιβόητες «αγορές» που μας λένε με θρησκευτική ευλάβεια στα βραδινά δελτία ειδήσεων. Aυτές δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον για τα δυσθεώρητα τραπεζικά «spread».
Πράξη Τρίτη, ο Κερδώος Ερμής: Μέσω της κερδοσκοπίας στα ασφάλιστρα των ομολόγων, ανοίγει ένας μεγαλύτερος χώρος δράσης, αυτός των νομισματικών ισοτιμιών. Το ευρώ προσφέρεται, λόγω της μεγαλύτερης κρίσης και των εσωτερικών αντιφάσεων των «16», σε σύγκριση με το δολάριο ή το γεν. 40 χιλιάδες συμβόλαια που ποντάρουν στην πτώση του ευρώ υπολογίσθηκαν την πρώτη εβδομάδα του Φλεβάρη. Τα συμβόλαια των hedge funds γίνονται σε συνθήκες πλήρους αδιαφάνειας σε σχέση με περιεχόμενο, ποσά και συμμετέχοντες. Πάνω από τα μισά πραγματοποιούνται στο Λονδίνο. Το ευρώ, μέχρι τώρα η ανερχόμενη νομισματική δύναμη παγκοσμίως έχει φθάσει το χαμηλότερο σημείο του απέναντι στο δολάριο μέσα στο εννεάμηνο. Τα ελληνικά ομόλογα είναι θέατρο σκιών μπροστά στο μεγάλο έργο, το μέλλον της Ευρωζώνης.
Πράξη Τέταρτη, ο Κρέων : Για να ξεκινήσει το πάρτι Τραπεζών και κεφαλαίων ενάντια σε κρατικά ομόλογα χρειάζονταν ο DJ. Τον ρόλο αυτό τον έπαιξε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όταν κατέρρεαν οι ιδιωτικές Τράπεζες η Ε.Κ.Τ. χαλάρωσε τις προϋποθέσεις για τα ομόλογα, έστω και μειωμένης αξιοπιστίας, που δέχονταν ως ενέχυρο για να δανείσει. Μόλις οι Τράπεζες συνέρχονται, αλλά η χρηματοπιστωτική κρίση μεταφέρεται ως δημοσιονομική στις ευρωπαϊκές χώρες ανακοινώνει ξαφνικά ότι μέχρι τέλος του 2010 θα επιστρέψει στο καθεστώς των αυστηρών κριτηρίων. Κρατικά ομόλογα, υποβαθμισμένα από τους Οίκους Αξιολόγησης, όπως της Ελλάδας, κινδυνεύουν να χάσουν την αξία τους ως ενέχυρα. Ο στρατηγός Τρισέ, ο σωτήρας του ευρωπαϊκού τραπεζικού κεφαλαίου, δίνει το σύνθημα «Επίθεση!» ενάντια στα ομόλογα, την οικονομία και την κοινωνία της χώρας μας.
Πράξη Πέμπτη, η Ιφιγένεια : Σε τελευταία έκθεσή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σχετικά με τους δημοσιονομικούς περιορισμούς για την επόμενη δεκαετία στη χειρότερη θέση βρίσκεται η Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο, που πρέπει να περιορίσουν το έλλειμμά τους κατά 13% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, μετά η Ιρλανδία, η Ισπανία , η Ελλάδα με 9% κι αμέσως μετά οι ΗΠΑ με 8,8%. Γιατί η μπίλια σταματάει στο GR; Ασφαλώς η Ελλάδα έχει τον πιο αρνητικό συνδυασμό ελλείμματος και χρέους μαζί. Όμως η Ισπανία έχει 20% ανεργία και στην Ιταλία η διαφθορά είναι εγκατεστημένη μέσα στο πρωθυπουργικό γραφείο. Η Ελλάδα συνδυάζει με μοναδικό τρόπο την ιδιότητα του «αδύναμου κρίκου» και στην οικονομία και στην πολιτική. Δύο εναλλασσόμενα κυβερνητικά κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εκτεθειμένα για τους φανερούς και κρυφούς δανεισμούς, καταγγέλλουν το ένα τις λογιστικές αλχημείες του άλλου διεθνώς. Δημιουργούν το εύφορο κλίμα για να ανθίσει η κερδοσκοπία και να περιβληθεί μάλιστα με ηθική νομιμοποίηση.
Πράξη Έκτη, η Κόπρος του Αυγεία : Στην Αϊτή έγινε σεισμός, 150 χιλιάδες νεκροί, τρείς μέρες στα πρωτοσέλιδα. Στην Ελλάδα, όχι. Επί βδομάδες, μήνες πρώτη είδηση σε τηλεοράσεις και τύπο. Από την έκβαση του διεστραμμένου πειράματος στο ταλαίπωρο σώμα της πατρίδας μας κρίνεται ολόκληρη η ευρωπαϊκή και παγκόσμια μετακρισιακή νέα τάξη. Αν θα λειτουργήσει το φαινόμενο της «μόλυνσης» και του ντόμινο, από τη Πορτογαλία μέχρι τις Η.Π.Α. Αν η Ευρωζώνη παραμείνει μόνο Νομισματική Ένωση ή εξελιχθεί και σε Πολιτική Ένωση. Αν το ευρώ θα παραμείνει διεθνές αποθεματικό ή θα γυρίσουμε στη μονοκρατορία του δολαρίου. Αν η «Paulson Hedge Fund ενάντια στο ευρώ» το 2010 θα έχει την επιτυχία του «Soros ενάντια στη Βρετανία» του 1976. Η Ελλάδα έχει βρεθεί, χάρη στην εγκληματική ανικανότητα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου της, στο σεισμικό επίκεντρο των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Πάνω στην πλάτη των εργαζομένων μας αυτές τις μέρες λύνουν τους λογαριασμούς τους οι πειρατές, οι ακρίδες, οι ιερείς, οι γραφειοκράτες μισθοφόροι, οι θησαυροφύλακες του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού.
Πράξη Τελική και Μελλοντική, οι Ευμενίδες: Η μοίρα της Ελλάδας θεωρείται προδιαγραμμένη. Μείωση του ελλείμματος κατά 10% του ΑΕΠ οδηγεί σε μείωση του ΑΕΠ κατά 15%. Πάγωμα της οικονομίας, κατεδάφιση του Κοινωνικού Κράτους. Στην Ελλάδα διαμορφώνεται το πρώτο δοκιμαστικό κράτος του Μatrix. H μάχη είναι εξαιρετικά δύσκολη, αλλά οφείλει να κερδηθεί. Είναι ελληνική, ευρωπαϊκή και διεθνής. Το πολιτικό κατεστημένο της χώρας, ένοχο για την κατάπτωση και τον διασυρμό, έχει χρεοκοπήσει. Ήδη το έχει αντικαταστήσει το ECOFIN, που αποφασίζει για την Ελλάδα χωρίς καν τη συμμετοχή της κυβέρνησης της. Μόνο η μαζική ενεργοποίηση της κοινωνίας μπορεί να αλλάξει τον ρου. Έννοιες όπως «Νέα Κοινωνική Πλειοψηφία», «Μέτωπο Αλληλεγγύης», «Δημοψήφισμα για την εφαρμογή του Σύμφωνου Σταθερότητας», «Τοπικές Επιτροπές» εφόσον φυτρώσουν μέσα στην κοινωνία, μπορούν να οδηγήσουν σε μια μεγάλη νίκη. Μια αριστερά, οριστικά έξω από την πεπατημένη και τους μηχανισμούς, εμπνευσμένη και ρηξικέλευθη, απελευθερωμένη και δημοκρατικά συγκροτημένη, μπορεί να εκλύσει μια αφάνταστη κοινωνική ενέργεια, ένα «εργατικό Δεκέμβρη». Για την Ελλάδα. Για την Ευρώπη. Για τον κόσμο.
Στο τέλος -τέλος η αριστερά μπορεί να ακούσει τα λόγια της Αθηνάς προς τις Ευμενίδες, από την τραγωδία του Αισχύλου : «Πάντα να γλυτώνεις, συντρέχοντας, το γένος των ανθρώπων. Μα για τους άνομους σκληρή να γίνεις.»
Το μεγάλο όνειρο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 τελικά έγινε πραγματικότητα. Να είναι συνεχώς η Ελλάδα αντικείμενο συζήτησης σε όλο τον κόσμο. Από τη New York Times μέχρι το Αljazeera. Το όνειρο, όμως, ως εφιάλτης. Στα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης για να εικονογραφήσουν το ελληνικό δράμα και την επερχόμενη τραγική του κατάληξη ανασύρονται πρόσωπα και καταστάσεις από την αρχαιοελληνική μυθολογία. Ίσως όντως μοιάζει με δράμα. Που υπερβαίνει όμως τα όρια της Ελλάδας. Και είναι εν εξελίξει.
Πράξη Πρώτη, ο Δούρειος Ίππος: Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Πάνω στα στεγαστικά δάνεια των αμερικανών φτωχών οικοδομήθηκε ένα τερατόμορφο, γιγαντιαίο πλασματικό σύστημα τίτλων, τα «τοξικά χαρτιά». Η «φούσκα» έσκασε το 2007. Όλος ο «καλός κόσμος» των τραπεζών είχε μπει στο βρωμερό κόλπο. Οι κυβερνήσεις της Δύσης παραβιάζουν το «Πάτερ Ημών» τους. Επιστρατεύουν το κράτος, δίνουν ασύλληπτες οικονομικές ενισχύσεις στις μεγάλες τράπεζες. Όταν η κρίση περνάει στην αμερικάνική αυτοκινητοβιομηχανία, και σε όλο τον παραγωγικό ιστό Αμερικής και Ευρώπης, ακολουθούν μια πολιτική μηδενικών σχεδόν επιτοκίων. Έτσι φτάνουν σε μια ασταθή ισορροπία. Τους διαφεύγει όμως μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Δεν παίρνουν κανένα ουσιαστικό μέτρο απέναντι στις αιτίες της κρίσης, τις τυχοδιωκτικές κερδοσκοπικές πρακτικές. Όπως το short selling, η πρακτική να δανείζονται τίτλους, να τους πωλούν, να επιτίθενται για να καταρρεύσει η τιμή τους, να τους ξαναγοράζουν, να τους επιστρέφουν και να εξασφαλίζουν αστραπιαία τεράστια υπερκέρδη.
Πράξη Δεύτερη, οι Λαιστρυγόνες: Τα hedge funds, κεφάλαια υψηλού ρίσκου και γρήγορων αποδόσεων, στρέφονται τώρα στα δημόσια ομόλογα. Μπαίνουν στην αγοραπωλησία των Credit Default Swaps, ενός είδους περίπλοκων ασφαλειών υπερδανεισμένων οργανισμών. Πρόκειται για μια από τις πιο διεστραμμένες λειτουργίες του σύγχρονου καπιταλισμού. Οι επενδυτές δεν έχουν καμία σχέση με το ασφαλιζόμενο προϊόν και όσο πιο επισφαλής γίνεται ο ασφαλιζόμενος, τόσο μεγαλύτερα τα κέρδη τους. Είναι σα να έχω επενδύσει στο αυτοκίνητο του γείτονά μου, να έχω μεγάλα κέρδη αν καταστραφεί, δεν μένει παρά να του βάλω τη νύχτα φωτιά. Η πρακτική της κερδοσκοπίας σε ασφάλειες ήταν απαγορευμένη 100 χρόνια πριν τον Μαρξ μέχρι το 1990, οπότε εμφανίσθηκε ως νέα τεχνολογία. Η Financial Times υπολογίζει ότι μέχρι 80 δις $ έχουν τοποθετηθεί στο short selling ασφαλειών του ελληνικού χρέους. Αυτές είναι οι περιβόητες «αγορές» που μας λένε με θρησκευτική ευλάβεια στα βραδινά δελτία ειδήσεων. Aυτές δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον για τα δυσθεώρητα τραπεζικά «spread».
Πράξη Τρίτη, ο Κερδώος Ερμής: Μέσω της κερδοσκοπίας στα ασφάλιστρα των ομολόγων, ανοίγει ένας μεγαλύτερος χώρος δράσης, αυτός των νομισματικών ισοτιμιών. Το ευρώ προσφέρεται, λόγω της μεγαλύτερης κρίσης και των εσωτερικών αντιφάσεων των «16», σε σύγκριση με το δολάριο ή το γεν. 40 χιλιάδες συμβόλαια που ποντάρουν στην πτώση του ευρώ υπολογίσθηκαν την πρώτη εβδομάδα του Φλεβάρη. Τα συμβόλαια των hedge funds γίνονται σε συνθήκες πλήρους αδιαφάνειας σε σχέση με περιεχόμενο, ποσά και συμμετέχοντες. Πάνω από τα μισά πραγματοποιούνται στο Λονδίνο. Το ευρώ, μέχρι τώρα η ανερχόμενη νομισματική δύναμη παγκοσμίως έχει φθάσει το χαμηλότερο σημείο του απέναντι στο δολάριο μέσα στο εννεάμηνο. Τα ελληνικά ομόλογα είναι θέατρο σκιών μπροστά στο μεγάλο έργο, το μέλλον της Ευρωζώνης.
Πράξη Τέταρτη, ο Κρέων : Για να ξεκινήσει το πάρτι Τραπεζών και κεφαλαίων ενάντια σε κρατικά ομόλογα χρειάζονταν ο DJ. Τον ρόλο αυτό τον έπαιξε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όταν κατέρρεαν οι ιδιωτικές Τράπεζες η Ε.Κ.Τ. χαλάρωσε τις προϋποθέσεις για τα ομόλογα, έστω και μειωμένης αξιοπιστίας, που δέχονταν ως ενέχυρο για να δανείσει. Μόλις οι Τράπεζες συνέρχονται, αλλά η χρηματοπιστωτική κρίση μεταφέρεται ως δημοσιονομική στις ευρωπαϊκές χώρες ανακοινώνει ξαφνικά ότι μέχρι τέλος του 2010 θα επιστρέψει στο καθεστώς των αυστηρών κριτηρίων. Κρατικά ομόλογα, υποβαθμισμένα από τους Οίκους Αξιολόγησης, όπως της Ελλάδας, κινδυνεύουν να χάσουν την αξία τους ως ενέχυρα. Ο στρατηγός Τρισέ, ο σωτήρας του ευρωπαϊκού τραπεζικού κεφαλαίου, δίνει το σύνθημα «Επίθεση!» ενάντια στα ομόλογα, την οικονομία και την κοινωνία της χώρας μας.
Πράξη Πέμπτη, η Ιφιγένεια : Σε τελευταία έκθεσή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σχετικά με τους δημοσιονομικούς περιορισμούς για την επόμενη δεκαετία στη χειρότερη θέση βρίσκεται η Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο, που πρέπει να περιορίσουν το έλλειμμά τους κατά 13% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, μετά η Ιρλανδία, η Ισπανία , η Ελλάδα με 9% κι αμέσως μετά οι ΗΠΑ με 8,8%. Γιατί η μπίλια σταματάει στο GR; Ασφαλώς η Ελλάδα έχει τον πιο αρνητικό συνδυασμό ελλείμματος και χρέους μαζί. Όμως η Ισπανία έχει 20% ανεργία και στην Ιταλία η διαφθορά είναι εγκατεστημένη μέσα στο πρωθυπουργικό γραφείο. Η Ελλάδα συνδυάζει με μοναδικό τρόπο την ιδιότητα του «αδύναμου κρίκου» και στην οικονομία και στην πολιτική. Δύο εναλλασσόμενα κυβερνητικά κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εκτεθειμένα για τους φανερούς και κρυφούς δανεισμούς, καταγγέλλουν το ένα τις λογιστικές αλχημείες του άλλου διεθνώς. Δημιουργούν το εύφορο κλίμα για να ανθίσει η κερδοσκοπία και να περιβληθεί μάλιστα με ηθική νομιμοποίηση.
Πράξη Έκτη, η Κόπρος του Αυγεία : Στην Αϊτή έγινε σεισμός, 150 χιλιάδες νεκροί, τρείς μέρες στα πρωτοσέλιδα. Στην Ελλάδα, όχι. Επί βδομάδες, μήνες πρώτη είδηση σε τηλεοράσεις και τύπο. Από την έκβαση του διεστραμμένου πειράματος στο ταλαίπωρο σώμα της πατρίδας μας κρίνεται ολόκληρη η ευρωπαϊκή και παγκόσμια μετακρισιακή νέα τάξη. Αν θα λειτουργήσει το φαινόμενο της «μόλυνσης» και του ντόμινο, από τη Πορτογαλία μέχρι τις Η.Π.Α. Αν η Ευρωζώνη παραμείνει μόνο Νομισματική Ένωση ή εξελιχθεί και σε Πολιτική Ένωση. Αν το ευρώ θα παραμείνει διεθνές αποθεματικό ή θα γυρίσουμε στη μονοκρατορία του δολαρίου. Αν η «Paulson Hedge Fund ενάντια στο ευρώ» το 2010 θα έχει την επιτυχία του «Soros ενάντια στη Βρετανία» του 1976. Η Ελλάδα έχει βρεθεί, χάρη στην εγκληματική ανικανότητα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου της, στο σεισμικό επίκεντρο των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Πάνω στην πλάτη των εργαζομένων μας αυτές τις μέρες λύνουν τους λογαριασμούς τους οι πειρατές, οι ακρίδες, οι ιερείς, οι γραφειοκράτες μισθοφόροι, οι θησαυροφύλακες του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού.
Πράξη Τελική και Μελλοντική, οι Ευμενίδες: Η μοίρα της Ελλάδας θεωρείται προδιαγραμμένη. Μείωση του ελλείμματος κατά 10% του ΑΕΠ οδηγεί σε μείωση του ΑΕΠ κατά 15%. Πάγωμα της οικονομίας, κατεδάφιση του Κοινωνικού Κράτους. Στην Ελλάδα διαμορφώνεται το πρώτο δοκιμαστικό κράτος του Μatrix. H μάχη είναι εξαιρετικά δύσκολη, αλλά οφείλει να κερδηθεί. Είναι ελληνική, ευρωπαϊκή και διεθνής. Το πολιτικό κατεστημένο της χώρας, ένοχο για την κατάπτωση και τον διασυρμό, έχει χρεοκοπήσει. Ήδη το έχει αντικαταστήσει το ECOFIN, που αποφασίζει για την Ελλάδα χωρίς καν τη συμμετοχή της κυβέρνησης της. Μόνο η μαζική ενεργοποίηση της κοινωνίας μπορεί να αλλάξει τον ρου. Έννοιες όπως «Νέα Κοινωνική Πλειοψηφία», «Μέτωπο Αλληλεγγύης», «Δημοψήφισμα για την εφαρμογή του Σύμφωνου Σταθερότητας», «Τοπικές Επιτροπές» εφόσον φυτρώσουν μέσα στην κοινωνία, μπορούν να οδηγήσουν σε μια μεγάλη νίκη. Μια αριστερά, οριστικά έξω από την πεπατημένη και τους μηχανισμούς, εμπνευσμένη και ρηξικέλευθη, απελευθερωμένη και δημοκρατικά συγκροτημένη, μπορεί να εκλύσει μια αφάνταστη κοινωνική ενέργεια, ένα «εργατικό Δεκέμβρη». Για την Ελλάδα. Για την Ευρώπη. Για τον κόσμο.
Στο τέλος -τέλος η αριστερά μπορεί να ακούσει τα λόγια της Αθηνάς προς τις Ευμενίδες, από την τραγωδία του Αισχύλου : «Πάντα να γλυτώνεις, συντρέχοντας, το γένος των ανθρώπων. Μα για τους άνομους σκληρή να γίνεις.»
Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010
Οι Έλληνες πρέπει να αντιπαλέψουν τη νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση
Οι Έλληνες πρέπει να αντιπαλέψουν τη νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση
του Κώστα Δουζίνα (καθηγητή δικαίου, Νομική Σχολή, Birkbeck College, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)
Guardian, 4/2/2010
Η Ελλάδα καταδικάζεται στη γνωστή αντιδημοκρατική θεραπεία που είναι χειρότερη απ’ την ασθένεια — και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά
Ο Πολ Μπρέμερ, ο πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο Ιράκ μια οικονομική πολιτική που ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που “ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές”. Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος “σταθερότητας” που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε εχθές [3/2] από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη “οικονομία της γνώσης”.
Όλα αυτά θα εφαρμοστούν στην πιο φτωχή χώρα της παλιάς Ευρώπης που έχει ποσοστό ανεργίας των νέων της τάξης του 25%, οικονομική στασιμότητα και ενώ οι παραδοσιακοί κλάδοι της ναυτιλίας, του τουρισμού και της οικοδομής δέχονται τεράστιες πιέσεις. Αυτά τα μέτρα θα ολοκληρώσουν ένα φαύλο οικονομικό κύκλο αυξανόμενης ανεργίας, συρρικνούμενων φορολογικών εσόδων και κερδοσκοπικής αγοραίας αποτίμησης της οικονομικής πολιτικής. Θα βυθίσουν τη χώρα από την τρέχουσα κατάσταση βαθιάς κρίσης σε μια διαρκή ύφεση χωρίς ορατή διέξοδο.
“Η Ελλάδα είναι στο μάτι του κερδοσκοπικού κυκλώνα”, είπε ο Παπανδρέου στο διάγγελμά του. Αναφερόταν στη μείωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας εκ μέρους τριών ανεύθυνων ιδιωτικών εταιρειών και την επακόλουθη αγοραία κερδοσκοπία στα ελληνικά ομόλογα για τη χρηματοδότηση του ελλείμματος, που οδήγησαν τα επιτόκια κρατικού δανεισμού σε μια αύξηση άνω του 4% από την τιμή αναφοράς. Πρόκειται για μια επανάληψη, σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση, της επίθεσης του Σόρος στο νόμισμα της Βρετανίας, το 1992, που το οδήγησε σε μια ταπεινωτική έξοδο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών και της κερδοσκοπικής επίθεσης στο βρετανικό τραπεζικό σύστημα το 2008. Σηματοδοτεί μια ζοφερή κατάσταση πραγμάτων που γίνεται αποδεκτή από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυβερνήσεις: ελάχιστα κερδοσκοπικά hegde funds έχοντας ισοπεδώσει μεγάλες τράπεζες στοιχηματίζουν τώρα στη χρεοκοπία μιας ολόκληρης χώρας, ελπίζοντας να το καταφέρουν μέσω των τοποθετήσεών τους στην υποτίμηση των ελληνικών ομολόγων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι οικογένειες Παπανδρέου και Καραμανλή, οι άρχουσες δυναστείες της μεταπολεμικής Ελλάδας, έχουν αξιοποιήσει το σύστημα ευνοιοκρατίας και την απασχόληση στον δημόσιο τομέα για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη, αυξάνοντας σε τεράστιο βαθμό τον δημόσιο τομέα και το χρέος του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγάλη φοροδιαφυγή, η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις έχουν συμβάλει ουσιαστικά στα σημερινά δεινά. Αλλά η θεραπεία είναι πολύ χειρότερη από την ασθένεια και θα γίνει εις βάρος των συνήθων θυμάτων: των μισθωτών, των στρωμάτων που έχουν χαμηλά εισοδήματα, των αγροτών που βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης και των ανέργων.
Γενικότερα, η Ελλάδα γίνεται το πειραματόζωο σε μια νέα φάση νεοφιλελεύθερου σωφρονισμού στον απόηχο της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης. Τα μέτρα δημοσιονομικής και φορολογικής “σταθερότητας” αποτελούν έκφραση του άκρως θαυμαζόμενου οικονομικού δόγματος που οδήγησε στην καταστροφή του 2008, αλλά ακόμη κυριαρχεί στη σκέψη των Ευρωπαίων πολιτικών ηγετών. Η ιδιωτικοποίηση, η απορρύθμιση και η μαύρη μαγεία της μετατροπής των πάντων σε παράγωγα χρηματιστικά εργαλεία θεωρητικά έχουν απορριφθεί από τους παλιούς πιστούς, αλλά ακόμη είναι κυρίαρχες στα περιβάλλοντα των ελιτίστικων σχολών διοίκησης επιχειρήσεων και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο Ομπάμα εφάρμοσε το περασμένο έτος μια δημοσιονομική πολιτική τόνωσης της οικονομίας 787 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία περιλαμβάνει φορολογικές μειώσεις, επέκταση των επιδομάτων ανεργίας και αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση, την υγεία, την υποδομή και την ενέργεια. Η ευρωπαϊκή Ελλάδα καταδικάζεται στη δημοσιονομική λιμοκτονία. Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας ανέρχεται στο 225% του ΑΕΠ και χρηματοδοτείται μέσω εσωτερικού δανεισμού, μόλις το 6% βρίσκεται σε ξένα χέρια. Η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να δανείζεται από τις ξένες αγορές, πληρώνοντας τόκο που μόνο τοκογλυφικός θα μπορούσε να αποκληθεί. Ο επίτροπος οικονομικών Χοακίν Αλμούνια μίλησε με κυνική σαφήνεια για το στόχο του προγράμματος “σταθερότητας”, λέγοντας ότι η Ελλάδα χρειάζεται κι άλλες “μεταρρυθμίσεις του συστήματος των συντάξεων, της υγείας, των εργασιακών σχέσεων”. Πρόκειται για μια αναίσχυντη προσπάθεια να χρησιμοποιήσει ένα σχετικά μικρό πρόβλημα χρέους για να αλλάξει δραστικά την ταξική ισορροπία και την ισορροπία κράτους-κοινωνίας σε μια χώρα που είναι γνωστή για τη ριζοσπαστική πολιτική και τα μαχητικά συνδικάτα της.
Η νομιμοποίηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης βασίζεται στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και την αλληλεγγύης. Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς θύμισε, μέσα απ’ αυτές τις σελίδες, στους Ευρωπαίους τις παραδόσεις τους , προτείνοντας την έκδοση ενός ευρωομολόγου για να βοηθηθεί η Ελλάδα και άλλες χρεωμένες οικονομίες. Ένα τέτοιο άμεσο καταπραϋντικό μέτρο θα λειτουργούσε ως από μηχανής θεός, αλλά το νεοφιλελεύθερο φάντασμα έχει εκτοπίσει το θεό από τη μηχανή.
Υπάρχει άλλη μία, ακόμη πιο ανησυχητική πτυχή σ’ αυτές τις καταστροφικές εξελίξεις. Ο Παπανδρέου εξελέγη τέσσερις μήνες πριν βάσει ενός προγράμματος ανακατανομής [του πλούτου] και κοινωνικής δικαιοσύνης. Σήμερα δέχεται να κάνει το ακριβώς αντίθετο. Αυτή είναι μια μεγάλη επίθεση στην πολιτική και η πιο σαφής έκφραση του νεοφιλελεύθερου μίσους για τη δημοκρατία. Ο επίτροπος Αλμούνια συμβούλευσε τους Έλληνες πολιτικούς και το κοινό να στηρίξουν τα μέτρα, προσθέτοντας μια ελάχιστα κρυμμένη απειλή η οποία αποκάλυψε την λατρεία των αγορών και την υποκρισία ως προς τη ρυθμιστική ανικανότητα. Οι αγορές μπορούν να κερδοσκοπούν ανενόχλητες εις βάρος των ελληνικών ομολόγων, οδηγώντας το κόστος του δανεισμού σε δυσβάσταχτα επίπεδα, μόνο και μόνο επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως ανώτατο όριο στο δημόσιο έλλειμμα το μη ρεαλιστικό 3%. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα πιέζεται από τη μια μεριά από την ΕΕ και από την άλλη από τις αγορές. Αυτή είναι μια θύελλα που την προκαλούν οι ίδιοι. Οι πολιτικοί και οι ευρωκράτες έχουν αποδεχθεί το ρόλο των ασήμαντων παικτών σε μια οικονομία-καζίνο που έχει τοποθετηθεί πάνω από την πολιτική.
Η βίαιη εκπτώχευση πολύ μεγάλου αριθμού ανθρώπων, η εντατική ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας μέσω της δραστικής μείωσης του δημόσιου τομέα και η ένταση της εξάρτησης από τις ξένες αγορές για την εξυπηρέτηση του χρέους ισοδυναμούν με απώλεια κυριαρχίας που είναι παρόμοια μ’ αυτή ενός κράτους υπό κατοχή, ισοδυναμούν με μια εκτεταμένη αναδιάταξη των εθνικών περιουσιακών στοιχείων προς όφελος του κεφαλαίου και με μια βαθιά κρίση νομιμοποίησης της ΕΕ.
Οι Έλληνες είναι υπερήφανος λαός. Βομβαρδίζονται συνεχώς και αδιαλείπτως από τα ΜΜΕ , την κυβέρνηση και ευεπηρέαστους ακαδημαϊκούς που αποσκοπούν να τους κάνουν να πιστέψουν πως είναι υπεύθυνοι για τις αποτυχίες ενός συστήματος υπέρ του οποίου ουδείς ψήφισε ποτέ. Εδώ στη Βρετανία χρησιμοποιούμε επίσης τη φράση “δεν υπάρχει άλλη λύση”. Όμως πάντα υπάρχει άλλη λύση. Η σημερινή δύσκολη κατάστασή τους θέτει τους Έλληνες στην πρώτη γραμμή μιας ευρύτερης επίθεσης βασισμένης στις ευρωπαϊκές αρχές της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, που πάντα είχαν μια δόση ρητορείας αλλά τώρα παραβιάζονται σε όλο το εύρος τους. Το ιδανικό θα ήταν η κυβέρνηση να ξεχάσει την ψεύτικη ορθοδοξία που καθιστά την Ελλάδα τόσο κυρίαρχη όσο είναι το Ιράκ και να καλέσει στη δημιουργία ενός εθνικού μετώπου αντίστασης στη βάρβαρη επίθεση. Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να διεγείρει την εθνική υπερηφάνεια και μια αίσθηση αδικίας. Θα μπορούσε να εκτρέψει τον ελληνικό εθνικισμό από την πρόσφατη ακραία, δεξιά, ξενοφοβική παθολογία του προς κάτι πλησιέστερο προς την ελληνική παράδοση: την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Η Ισλανδία κάλεσε σε δημοψήφισμα για να αποφασίσει την αποπληρωμή του χρέους της. Το ίδιο θα έπρεπε να κάνει και η Ελλάδα.
Αυτό είναι απίθανο να συμβεί ωστόσο, επειδή το κυβερνών κόμμα είναι κι αυτό δέσμιο των παλιών πελατειακών σχέσεων και του νεοφιλελευθερισμού. Η απουσία μιας κυβερνητικής αντίδρασης δίνει πιο μεγάλη διάσταση στο ρόλο της Αριστεράς, μιας από τις πιο ισχυρές στην Ευρώπη. Η Αριστερά έχει την ιστορική ευθύνη να κινητοποιήσει το κοινό των Ελλήνων ενάντια σ’ αυτό το τσουνάμι της αντιδημοκρατικής ηλιθιότητας και αδικίας. Οι Έλληνες έχουν δείξει πως ξέρουν να αντιστέκονται, από την κλασική Αντιγόνη μέχρι τον αθηναϊκό Δεκέμβρη του 2008. Ήδη οι αγρότες έχουν μπλοκάρει τους δρόμους που οδηγούν στο βορρά και στη Βουλγαρία, κάνοντας τον Μπαρόζο να απειλεί με νομικά μέτρα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι απεργούν και έχει προκηρυχθεί γενική απεργία προς το τέλος του τρέχοντος μήνα.
Επίσης, η Αριστερά οφείλει να κινητοποιήσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Εάν η επίθεση στους Βρετανούς ανθρακωρύχους και στα συνδικάτα τους ήταν το εμβληματικό γεγονός του πρώιμου νεοφιλελευθερισμού, η επίθεση στην Ελλάδα είναι η αρχή της δεύτερης φάσης του. Εάν πέσει η Ελλάδα, οι αγορές, αναμφίβολα, θα επιτεθούν στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και μετά στη Βρετανία, με την ευρωπαϊκή Επιτροπή, σαν άλλο Πόντιο Πιλάτο, να νίπτει τας χείρας της, παίζοντας το ρόλο ενός τραγικού χορού. Το μέλλον της δημοκρατίας και της κοινωνικής Ευρώπης βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση – οι Έλληνες πρέπει να αγωνιστούν για λογαριασμό όλων μας.
(Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου)
Αναδημοσίευση απο το ιστολόγιο της Πρωτοβουλίας για την Αντισυστημική Αριστερά
του Κώστα Δουζίνα (καθηγητή δικαίου, Νομική Σχολή, Birkbeck College, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)
Guardian, 4/2/2010
Η Ελλάδα καταδικάζεται στη γνωστή αντιδημοκρατική θεραπεία που είναι χειρότερη απ’ την ασθένεια — και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά
Ο Πολ Μπρέμερ, ο πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο Ιράκ μια οικονομική πολιτική που ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που “ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές”. Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος “σταθερότητας” που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε εχθές [3/2] από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη “οικονομία της γνώσης”.
Όλα αυτά θα εφαρμοστούν στην πιο φτωχή χώρα της παλιάς Ευρώπης που έχει ποσοστό ανεργίας των νέων της τάξης του 25%, οικονομική στασιμότητα και ενώ οι παραδοσιακοί κλάδοι της ναυτιλίας, του τουρισμού και της οικοδομής δέχονται τεράστιες πιέσεις. Αυτά τα μέτρα θα ολοκληρώσουν ένα φαύλο οικονομικό κύκλο αυξανόμενης ανεργίας, συρρικνούμενων φορολογικών εσόδων και κερδοσκοπικής αγοραίας αποτίμησης της οικονομικής πολιτικής. Θα βυθίσουν τη χώρα από την τρέχουσα κατάσταση βαθιάς κρίσης σε μια διαρκή ύφεση χωρίς ορατή διέξοδο.
“Η Ελλάδα είναι στο μάτι του κερδοσκοπικού κυκλώνα”, είπε ο Παπανδρέου στο διάγγελμά του. Αναφερόταν στη μείωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας εκ μέρους τριών ανεύθυνων ιδιωτικών εταιρειών και την επακόλουθη αγοραία κερδοσκοπία στα ελληνικά ομόλογα για τη χρηματοδότηση του ελλείμματος, που οδήγησαν τα επιτόκια κρατικού δανεισμού σε μια αύξηση άνω του 4% από την τιμή αναφοράς. Πρόκειται για μια επανάληψη, σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση, της επίθεσης του Σόρος στο νόμισμα της Βρετανίας, το 1992, που το οδήγησε σε μια ταπεινωτική έξοδο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών και της κερδοσκοπικής επίθεσης στο βρετανικό τραπεζικό σύστημα το 2008. Σηματοδοτεί μια ζοφερή κατάσταση πραγμάτων που γίνεται αποδεκτή από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυβερνήσεις: ελάχιστα κερδοσκοπικά hegde funds έχοντας ισοπεδώσει μεγάλες τράπεζες στοιχηματίζουν τώρα στη χρεοκοπία μιας ολόκληρης χώρας, ελπίζοντας να το καταφέρουν μέσω των τοποθετήσεών τους στην υποτίμηση των ελληνικών ομολόγων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι οικογένειες Παπανδρέου και Καραμανλή, οι άρχουσες δυναστείες της μεταπολεμικής Ελλάδας, έχουν αξιοποιήσει το σύστημα ευνοιοκρατίας και την απασχόληση στον δημόσιο τομέα για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη, αυξάνοντας σε τεράστιο βαθμό τον δημόσιο τομέα και το χρέος του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγάλη φοροδιαφυγή, η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις έχουν συμβάλει ουσιαστικά στα σημερινά δεινά. Αλλά η θεραπεία είναι πολύ χειρότερη από την ασθένεια και θα γίνει εις βάρος των συνήθων θυμάτων: των μισθωτών, των στρωμάτων που έχουν χαμηλά εισοδήματα, των αγροτών που βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης και των ανέργων.
Γενικότερα, η Ελλάδα γίνεται το πειραματόζωο σε μια νέα φάση νεοφιλελεύθερου σωφρονισμού στον απόηχο της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης. Τα μέτρα δημοσιονομικής και φορολογικής “σταθερότητας” αποτελούν έκφραση του άκρως θαυμαζόμενου οικονομικού δόγματος που οδήγησε στην καταστροφή του 2008, αλλά ακόμη κυριαρχεί στη σκέψη των Ευρωπαίων πολιτικών ηγετών. Η ιδιωτικοποίηση, η απορρύθμιση και η μαύρη μαγεία της μετατροπής των πάντων σε παράγωγα χρηματιστικά εργαλεία θεωρητικά έχουν απορριφθεί από τους παλιούς πιστούς, αλλά ακόμη είναι κυρίαρχες στα περιβάλλοντα των ελιτίστικων σχολών διοίκησης επιχειρήσεων και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο Ομπάμα εφάρμοσε το περασμένο έτος μια δημοσιονομική πολιτική τόνωσης της οικονομίας 787 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία περιλαμβάνει φορολογικές μειώσεις, επέκταση των επιδομάτων ανεργίας και αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση, την υγεία, την υποδομή και την ενέργεια. Η ευρωπαϊκή Ελλάδα καταδικάζεται στη δημοσιονομική λιμοκτονία. Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας ανέρχεται στο 225% του ΑΕΠ και χρηματοδοτείται μέσω εσωτερικού δανεισμού, μόλις το 6% βρίσκεται σε ξένα χέρια. Η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να δανείζεται από τις ξένες αγορές, πληρώνοντας τόκο που μόνο τοκογλυφικός θα μπορούσε να αποκληθεί. Ο επίτροπος οικονομικών Χοακίν Αλμούνια μίλησε με κυνική σαφήνεια για το στόχο του προγράμματος “σταθερότητας”, λέγοντας ότι η Ελλάδα χρειάζεται κι άλλες “μεταρρυθμίσεις του συστήματος των συντάξεων, της υγείας, των εργασιακών σχέσεων”. Πρόκειται για μια αναίσχυντη προσπάθεια να χρησιμοποιήσει ένα σχετικά μικρό πρόβλημα χρέους για να αλλάξει δραστικά την ταξική ισορροπία και την ισορροπία κράτους-κοινωνίας σε μια χώρα που είναι γνωστή για τη ριζοσπαστική πολιτική και τα μαχητικά συνδικάτα της.
Η νομιμοποίηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης βασίζεται στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και την αλληλεγγύης. Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς θύμισε, μέσα απ’ αυτές τις σελίδες, στους Ευρωπαίους τις παραδόσεις τους , προτείνοντας την έκδοση ενός ευρωομολόγου για να βοηθηθεί η Ελλάδα και άλλες χρεωμένες οικονομίες. Ένα τέτοιο άμεσο καταπραϋντικό μέτρο θα λειτουργούσε ως από μηχανής θεός, αλλά το νεοφιλελεύθερο φάντασμα έχει εκτοπίσει το θεό από τη μηχανή.
Υπάρχει άλλη μία, ακόμη πιο ανησυχητική πτυχή σ’ αυτές τις καταστροφικές εξελίξεις. Ο Παπανδρέου εξελέγη τέσσερις μήνες πριν βάσει ενός προγράμματος ανακατανομής [του πλούτου] και κοινωνικής δικαιοσύνης. Σήμερα δέχεται να κάνει το ακριβώς αντίθετο. Αυτή είναι μια μεγάλη επίθεση στην πολιτική και η πιο σαφής έκφραση του νεοφιλελεύθερου μίσους για τη δημοκρατία. Ο επίτροπος Αλμούνια συμβούλευσε τους Έλληνες πολιτικούς και το κοινό να στηρίξουν τα μέτρα, προσθέτοντας μια ελάχιστα κρυμμένη απειλή η οποία αποκάλυψε την λατρεία των αγορών και την υποκρισία ως προς τη ρυθμιστική ανικανότητα. Οι αγορές μπορούν να κερδοσκοπούν ανενόχλητες εις βάρος των ελληνικών ομολόγων, οδηγώντας το κόστος του δανεισμού σε δυσβάσταχτα επίπεδα, μόνο και μόνο επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως ανώτατο όριο στο δημόσιο έλλειμμα το μη ρεαλιστικό 3%. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα πιέζεται από τη μια μεριά από την ΕΕ και από την άλλη από τις αγορές. Αυτή είναι μια θύελλα που την προκαλούν οι ίδιοι. Οι πολιτικοί και οι ευρωκράτες έχουν αποδεχθεί το ρόλο των ασήμαντων παικτών σε μια οικονομία-καζίνο που έχει τοποθετηθεί πάνω από την πολιτική.
Η βίαιη εκπτώχευση πολύ μεγάλου αριθμού ανθρώπων, η εντατική ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας μέσω της δραστικής μείωσης του δημόσιου τομέα και η ένταση της εξάρτησης από τις ξένες αγορές για την εξυπηρέτηση του χρέους ισοδυναμούν με απώλεια κυριαρχίας που είναι παρόμοια μ’ αυτή ενός κράτους υπό κατοχή, ισοδυναμούν με μια εκτεταμένη αναδιάταξη των εθνικών περιουσιακών στοιχείων προς όφελος του κεφαλαίου και με μια βαθιά κρίση νομιμοποίησης της ΕΕ.
Οι Έλληνες είναι υπερήφανος λαός. Βομβαρδίζονται συνεχώς και αδιαλείπτως από τα ΜΜΕ , την κυβέρνηση και ευεπηρέαστους ακαδημαϊκούς που αποσκοπούν να τους κάνουν να πιστέψουν πως είναι υπεύθυνοι για τις αποτυχίες ενός συστήματος υπέρ του οποίου ουδείς ψήφισε ποτέ. Εδώ στη Βρετανία χρησιμοποιούμε επίσης τη φράση “δεν υπάρχει άλλη λύση”. Όμως πάντα υπάρχει άλλη λύση. Η σημερινή δύσκολη κατάστασή τους θέτει τους Έλληνες στην πρώτη γραμμή μιας ευρύτερης επίθεσης βασισμένης στις ευρωπαϊκές αρχές της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, που πάντα είχαν μια δόση ρητορείας αλλά τώρα παραβιάζονται σε όλο το εύρος τους. Το ιδανικό θα ήταν η κυβέρνηση να ξεχάσει την ψεύτικη ορθοδοξία που καθιστά την Ελλάδα τόσο κυρίαρχη όσο είναι το Ιράκ και να καλέσει στη δημιουργία ενός εθνικού μετώπου αντίστασης στη βάρβαρη επίθεση. Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να διεγείρει την εθνική υπερηφάνεια και μια αίσθηση αδικίας. Θα μπορούσε να εκτρέψει τον ελληνικό εθνικισμό από την πρόσφατη ακραία, δεξιά, ξενοφοβική παθολογία του προς κάτι πλησιέστερο προς την ελληνική παράδοση: την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Η Ισλανδία κάλεσε σε δημοψήφισμα για να αποφασίσει την αποπληρωμή του χρέους της. Το ίδιο θα έπρεπε να κάνει και η Ελλάδα.
Αυτό είναι απίθανο να συμβεί ωστόσο, επειδή το κυβερνών κόμμα είναι κι αυτό δέσμιο των παλιών πελατειακών σχέσεων και του νεοφιλελευθερισμού. Η απουσία μιας κυβερνητικής αντίδρασης δίνει πιο μεγάλη διάσταση στο ρόλο της Αριστεράς, μιας από τις πιο ισχυρές στην Ευρώπη. Η Αριστερά έχει την ιστορική ευθύνη να κινητοποιήσει το κοινό των Ελλήνων ενάντια σ’ αυτό το τσουνάμι της αντιδημοκρατικής ηλιθιότητας και αδικίας. Οι Έλληνες έχουν δείξει πως ξέρουν να αντιστέκονται, από την κλασική Αντιγόνη μέχρι τον αθηναϊκό Δεκέμβρη του 2008. Ήδη οι αγρότες έχουν μπλοκάρει τους δρόμους που οδηγούν στο βορρά και στη Βουλγαρία, κάνοντας τον Μπαρόζο να απειλεί με νομικά μέτρα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι απεργούν και έχει προκηρυχθεί γενική απεργία προς το τέλος του τρέχοντος μήνα.
Επίσης, η Αριστερά οφείλει να κινητοποιήσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Εάν η επίθεση στους Βρετανούς ανθρακωρύχους και στα συνδικάτα τους ήταν το εμβληματικό γεγονός του πρώιμου νεοφιλελευθερισμού, η επίθεση στην Ελλάδα είναι η αρχή της δεύτερης φάσης του. Εάν πέσει η Ελλάδα, οι αγορές, αναμφίβολα, θα επιτεθούν στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και μετά στη Βρετανία, με την ευρωπαϊκή Επιτροπή, σαν άλλο Πόντιο Πιλάτο, να νίπτει τας χείρας της, παίζοντας το ρόλο ενός τραγικού χορού. Το μέλλον της δημοκρατίας και της κοινωνικής Ευρώπης βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση – οι Έλληνες πρέπει να αγωνιστούν για λογαριασμό όλων μας.
(Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου)
Αναδημοσίευση απο το ιστολόγιο της Πρωτοβουλίας για την Αντισυστημική Αριστερά
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Κ.Ο.ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
Το να διαφωνεί μια πολιτική δύναμη ή ένας συνδικαλιστικός φορέας με την πολιτική, τους στόχους και το πρόγραμμα δράσης του Κ.Κ.Ε. είναι απολύτως θεμιτό και πρέπει πολιτικά και συνδικαλιστικά να απαντιέται.
Όμως η πλειοψηφία (ΠΑΣΟΚ) της Διοίκησης του Σωματείου Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Επαρχίας Λιβαδειάς ξεπέρασε κάθε όριο.
Για άλλη μια φορά επιβεβαίωσε το Κ.Κ.Ε. Εχθρός του λαού δεν είναι μόνο η πλουτοκρατία, το κεφάλαιο, η Ε.Ε., οι πολιτικοί υπάλληλοί της, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Χειρότεροι είναι οι «εργατοπατέρες» , η εργατική αριστοκρατία που λειτουργούν σαν «Πέμπτη φάλαγγα» μέσα στο λαό και στο κίνημα.
Φαίνεται πως οι συγκεκριμένοι πιστεύουν ότι όλοι πρέπει να συνεισφέρουμε στους «φτωχούς πλουτοκράτες», που 166 απ΄ αυτούς το 9μηνο (Γενάρης-Σεπτέμβρης) του 2009 και σε περίοδο οικονομικής κρίσης έχουν έσοδα μόνο(!!) 11,8 δις. ευρώ, σύμφωνα με δημοσιευμένους ισολογισμούς.
Όταν λοιπόν οι εργαζόμενοι, ο λαός πάνε να σηκώσουν κεφάλι να υπερασπιστούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους και να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής, οι «καμπάνες πληρωμένες κάνουνε σαν λυσσασμένες».
Ενοχλεί τους «συνδικαλισταράδες» του ΠΑΣΟΚ η 91χρονη αγωνιστική δράση του Κ.Κ.Ε. και –λόγω έλλειψης επιχειρημάτων, δεν έχουν δα και τις αγωνιστικές, διεκδικητικές περγαμηνές να επιδείξουν στην περιοχή μας, άλλωστε γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας-καταφεύγουν σε χυδαίο, αγοραίο αντικομμουνισμό.
Δείχνουν πανικόβλητοι, γιατί παρά και ενάντια στις μεθοδεύσεις τους, η Ομοσπονδία Οικοδόμων έχει ταξικό προσανατολισμό, ανήκει στο Π.Α.ΜΕ. οργανώνει αγώνες και ξεσκεπάζει τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Καλούμε τους εργάτες και τις εργάτριες, τους υπαλλήλους , τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τις γυναίκες, τους νέους και τις νέες της Επαρχίας μας , ανεξάρτητα από ιδεολογικές, πολιτικές και κομματικές προτιμήσεις , να γυρίσουν την πλάτη στη συκοφαντία, το ψέμα , τη λασπολογία που χρησιμοποιούν ορισμένα συνδικαλιστικά και κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ξέρουμε ότι πρόκειται για προαποφασισμένο αντιπερισπασμό στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, στα νέα βάρβαρα μέτρα που έρχονται από τη συνεργασία βιομηχάνων –εφοπλιστών-τραπεζιτών- μεγαλοεργολάβων-Ε.Ε.-κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ηγεσίας της Ν.Δ., ενάντια στο λαό μας.
Ακριβώς επειδή οι συμβιβασμένοι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν να πουν τίποτα στους εργάτες, επειδή δεν έχουν το σθένος να αρνηθούν την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και στον κλάδο των οικοδόμων, την κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών , την μείωση των συντάξεων, την μηδενική ή μέχρι κοροϊδίας αύξηση στο μεροκάματο, την κατάργηση των Συλλογικών και Κλαδικών Συμβάσεων, την εμπορευματοποίηση των πάντων, της Υγείας, της Πρόνοιας, της Περίθαλψης, της Παιδείας, έτσι που να τα πληρώνουμε όλα, όλο και πιο ακριβά από την τσέπη μας και τόσα άλλα. Ακριβώς για όλα αυτά , για να αποπροσανατολίσουν , συκοφαντούν ξεδιάντροπα το μοναδικό Κόμμα που βρίσκεται επικεφαλής των αγώνων, που εξακολουθεί να αντιστέκεται, να παλεύει για το δίκιο των εργαζομένων.
Ανασύρουν από τα αντικομμουνιστικά , αντιδραστικά «συρτάρια» τους , τις γνωστές γκαιμπελίστικες συκοφαντίες.
Οι εργαζόμενοι, όμως ξέρουν ότι το Κ.Κ.Ε. δρα, αναπτύσσεται, αγωνίζεται χάρη στη στήριξη που του παρέχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, τα εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του, οι ψηφοφόροι του, τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ, αλλά και άλλοι εργαζόμενοι που μέχρι χτες ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ ή άλλα κόμματα.
Ακριβώς , γιατί θέλουν Κ.Κ.Ε. ακόμα πιο ισχυρό, να παλεύει μέσα στη Βουλή, στους χώρους δουλειάς, στο δρόμο , για τα συμφέροντά τους.
Όλος αυτός ο κόσμος στηρίζει το ΚΚΕ πολιτικά, ηθικά και οικονομικά, από το υστέρημά του με την συνδρομή και την ενίσχυσή του στις οικονομικές εξορμήσεις, όπως αυτή που κάνουμε αυτό το δίμηνο. Γιατί ο λαός και της Λιβαδειάς, εκτός των συγκεκριμένων θλιβερών ΠΑΣΟΚων του σωματείου των οικοδόμων, ξέρει πολύ καλά ότι οι μοναδικές επιχειρήσεις που έχει το ΚΚΕ είναι το τυπογραφείο για να βγαίνουν ο Ριζοσπάστης, τα περιοδικά, τα βιβλία του, τα φυλλάδιά του για ενημέρωση του κόσμου. Είναι το εκδοτικό του για να διαδίδει μέσα στους εργάτες το προοδευτικό βιβλίο, είναι το ραδιόφωνο και η τηλεόρασή του.
Τα έσοδά του τα χρησιμοποιεί για να λειτουργούν παντού τα γραφεία του, για να μπορούν οι Οργανώσεις του να δουλεύουν όλο και πιο δραστήρια μαζί με το λαό, για να έχει κατακτήσεις, να μην του καταπατούν τα δικαιώματά του, για να ανοίξει ο δρόμος για ένα καλύτερο αύριο.
Μπροστά λοιπόν στην αντιλαϊκή θύελλα, που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της ΚΑΛΟΥΜΕ τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους απολυμένους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τις γυναίκες, τους νέους και τις νέες, δυναμικά να συμμετέχουν στην Απεργιακή Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, την Πέμπτη, 17 του Δεκέμβρη, στις 11 το πρωί στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης , στη Λιβαδειά.
Κ.Ο. ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.
Το να διαφωνεί μια πολιτική δύναμη ή ένας συνδικαλιστικός φορέας με την πολιτική, τους στόχους και το πρόγραμμα δράσης του Κ.Κ.Ε. είναι απολύτως θεμιτό και πρέπει πολιτικά και συνδικαλιστικά να απαντιέται.
Όμως η πλειοψηφία (ΠΑΣΟΚ) της Διοίκησης του Σωματείου Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Επαρχίας Λιβαδειάς ξεπέρασε κάθε όριο.
Για άλλη μια φορά επιβεβαίωσε το Κ.Κ.Ε. Εχθρός του λαού δεν είναι μόνο η πλουτοκρατία, το κεφάλαιο, η Ε.Ε., οι πολιτικοί υπάλληλοί της, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Χειρότεροι είναι οι «εργατοπατέρες» , η εργατική αριστοκρατία που λειτουργούν σαν «Πέμπτη φάλαγγα» μέσα στο λαό και στο κίνημα.
Φαίνεται πως οι συγκεκριμένοι πιστεύουν ότι όλοι πρέπει να συνεισφέρουμε στους «φτωχούς πλουτοκράτες», που 166 απ΄ αυτούς το 9μηνο (Γενάρης-Σεπτέμβρης) του 2009 και σε περίοδο οικονομικής κρίσης έχουν έσοδα μόνο(!!) 11,8 δις. ευρώ, σύμφωνα με δημοσιευμένους ισολογισμούς.
Όταν λοιπόν οι εργαζόμενοι, ο λαός πάνε να σηκώσουν κεφάλι να υπερασπιστούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους και να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής, οι «καμπάνες πληρωμένες κάνουνε σαν λυσσασμένες».
Ενοχλεί τους «συνδικαλισταράδες» του ΠΑΣΟΚ η 91χρονη αγωνιστική δράση του Κ.Κ.Ε. και –λόγω έλλειψης επιχειρημάτων, δεν έχουν δα και τις αγωνιστικές, διεκδικητικές περγαμηνές να επιδείξουν στην περιοχή μας, άλλωστε γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας-καταφεύγουν σε χυδαίο, αγοραίο αντικομμουνισμό.
Δείχνουν πανικόβλητοι, γιατί παρά και ενάντια στις μεθοδεύσεις τους, η Ομοσπονδία Οικοδόμων έχει ταξικό προσανατολισμό, ανήκει στο Π.Α.ΜΕ. οργανώνει αγώνες και ξεσκεπάζει τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Καλούμε τους εργάτες και τις εργάτριες, τους υπαλλήλους , τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τις γυναίκες, τους νέους και τις νέες της Επαρχίας μας , ανεξάρτητα από ιδεολογικές, πολιτικές και κομματικές προτιμήσεις , να γυρίσουν την πλάτη στη συκοφαντία, το ψέμα , τη λασπολογία που χρησιμοποιούν ορισμένα συνδικαλιστικά και κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ξέρουμε ότι πρόκειται για προαποφασισμένο αντιπερισπασμό στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, στα νέα βάρβαρα μέτρα που έρχονται από τη συνεργασία βιομηχάνων –εφοπλιστών-τραπεζιτών- μεγαλοεργολάβων-Ε.Ε.-κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ηγεσίας της Ν.Δ., ενάντια στο λαό μας.
Ακριβώς επειδή οι συμβιβασμένοι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν να πουν τίποτα στους εργάτες, επειδή δεν έχουν το σθένος να αρνηθούν την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και στον κλάδο των οικοδόμων, την κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών , την μείωση των συντάξεων, την μηδενική ή μέχρι κοροϊδίας αύξηση στο μεροκάματο, την κατάργηση των Συλλογικών και Κλαδικών Συμβάσεων, την εμπορευματοποίηση των πάντων, της Υγείας, της Πρόνοιας, της Περίθαλψης, της Παιδείας, έτσι που να τα πληρώνουμε όλα, όλο και πιο ακριβά από την τσέπη μας και τόσα άλλα. Ακριβώς για όλα αυτά , για να αποπροσανατολίσουν , συκοφαντούν ξεδιάντροπα το μοναδικό Κόμμα που βρίσκεται επικεφαλής των αγώνων, που εξακολουθεί να αντιστέκεται, να παλεύει για το δίκιο των εργαζομένων.
Ανασύρουν από τα αντικομμουνιστικά , αντιδραστικά «συρτάρια» τους , τις γνωστές γκαιμπελίστικες συκοφαντίες.
Οι εργαζόμενοι, όμως ξέρουν ότι το Κ.Κ.Ε. δρα, αναπτύσσεται, αγωνίζεται χάρη στη στήριξη που του παρέχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, τα εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του, οι ψηφοφόροι του, τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ, αλλά και άλλοι εργαζόμενοι που μέχρι χτες ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ ή άλλα κόμματα.
Ακριβώς , γιατί θέλουν Κ.Κ.Ε. ακόμα πιο ισχυρό, να παλεύει μέσα στη Βουλή, στους χώρους δουλειάς, στο δρόμο , για τα συμφέροντά τους.
Όλος αυτός ο κόσμος στηρίζει το ΚΚΕ πολιτικά, ηθικά και οικονομικά, από το υστέρημά του με την συνδρομή και την ενίσχυσή του στις οικονομικές εξορμήσεις, όπως αυτή που κάνουμε αυτό το δίμηνο. Γιατί ο λαός και της Λιβαδειάς, εκτός των συγκεκριμένων θλιβερών ΠΑΣΟΚων του σωματείου των οικοδόμων, ξέρει πολύ καλά ότι οι μοναδικές επιχειρήσεις που έχει το ΚΚΕ είναι το τυπογραφείο για να βγαίνουν ο Ριζοσπάστης, τα περιοδικά, τα βιβλία του, τα φυλλάδιά του για ενημέρωση του κόσμου. Είναι το εκδοτικό του για να διαδίδει μέσα στους εργάτες το προοδευτικό βιβλίο, είναι το ραδιόφωνο και η τηλεόρασή του.
Τα έσοδά του τα χρησιμοποιεί για να λειτουργούν παντού τα γραφεία του, για να μπορούν οι Οργανώσεις του να δουλεύουν όλο και πιο δραστήρια μαζί με το λαό, για να έχει κατακτήσεις, να μην του καταπατούν τα δικαιώματά του, για να ανοίξει ο δρόμος για ένα καλύτερο αύριο.
Μπροστά λοιπόν στην αντιλαϊκή θύελλα, που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της ΚΑΛΟΥΜΕ τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους απολυμένους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τις γυναίκες, τους νέους και τις νέες, δυναμικά να συμμετέχουν στην Απεργιακή Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, την Πέμπτη, 17 του Δεκέμβρη, στις 11 το πρωί στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης , στη Λιβαδειά.
Κ.Ο. ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.
Ετικέτες
Ανακοινώσεις,
Πολιτική,
Συνδικαλισμός
Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009
Πέρα από την Μπακογιάννη ή τον Σαμαρά: η κρίση στρατηγικής της ΝΔ
Το σημερινό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης καλείται να αποσαφηνίσει την φυσιογνωμία του. Μετά την επταετία 1974-81 του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν έπαιξε τον ρόλο του κόμματος που αποκατέστησε την δημοκρατία και έβαλε την χώρα στην ΕΟΚ, η ΝΔ λειτουργεί σαν κόμμα αντι- και συμπληρωματικό του ΠΑΣΟΚ. Το 1990 ξαναβρέθηκε στην κυβέρνηση για 3 μόλις χρόνια επειδή ο Ανδρέας Παπανδρέου στροβιλιζόταν στην δίνη του σκανδάλου Κοσκωτά και το 2004 επειδή το ΠΑΣΟΚ είχε ανεπανόρθωτα φθαρεί από την μακρόχρονη παραμονή στην εξουσία. Ακόμη και η σημερινή ανοιχτή ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου δεν είναι παρά απομίμηση της διαδικασίας που λανσάρισε το 2004 και επανέλαβε το 2007 το ΠΑΣΟΚ... Αντίθετα με τα ομόλογα συντηρητικά κόμματα της Ευρώπης που την τελευταία 15ετία διαμόρφωσαν ένα διακριτό πρόγραμμα βασισμένο στον νεοφιλελευθερισμό και την αποθέωση των νόμων της «ελεύθερης αγοράς», ο Καραμανλής ο νεώτερος απαρνήθηκε την πολιτική στο όνομα της περιβόητης σεμνότητας και της ταπεινότητας. Η ΝΔ ήρθε στην εξουσία αισιοδοξώντας ότι θα μπορούσε να εφαρμόσει και αυτή το μοντέλο που διαμόρφωσε το ΠΑΣΟΚ την δεκαετία του 80: έλεγχος του κράτους, εξασφάλιση των ημετέρων και αοριστολογίες υπέρ των μη προνομιούχων. Στην πράξη, η πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή αποθέωσε την ευνοιοκρατία και τα κομματικά ρουσφέτια, δηλαδή έναν παρωχημένο κρατισμό που θύμιζε παλιοδεξιά της δεκαετίας του 60. Ομως οι διακηρύξεις της περιείχαν απαραίτητα αναφορές περί κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανάγκης υπεράσπισης των «ασθενέστερων στρωμάτων», ορολογία που συνήθως χρησημοποιούν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.
Η πλήρως αποιδεολογικοποιημένη καραμανλική διακυβέρνηση είχε όμως και τα θετικά της: επέτρεψε σε διαφορετικές πτέρυγες, από τους νεοφιλελεύθερους της περιόδου Μητσοτάκη μέχρι την κλασσική παλιοδεξιά να συνυπάρχουν στο ίδιο κόμμα. Χάρις σε αυτή την «αμφίπλευρη διεύρυνση» η ΝΔ κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές του 2004 και του 2007. Τελικώς αποδείχθηκε καταστροφική, γιατί είναι αδύνατον να αρμενίζεις για πολύ πατώντας σε δύο βάρκες: στις εκλογές του 2009 η ΝΔ σημείωσε το χαμηλότερο εκλογικό της ποσοστό(34%) από το 1974 και μετά. Μια ματιά στην κοινωνιολογία των πρόσφατων εκλογών από την σχετική έρευνα της εταιρείας Vprc για το Tvxs δείχνει ότι το χαμηλό εκλογικό ποσοστό δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου.
Το 2004 η ΝΔ κατάφερε να κερδίσει την ψήφο αρκετών νέων που δεν είχαν γνωρίσει παρά την εξουσία του ΠΑΣΟΚ και της έδωσαν ψήφο αλλαγής. Ομως το 2009, στους ψηφοφόρους που ψήφισαν για πρώτη φορά η ΝΔ κέρδισε μόλις το 21% (42% το ΠΑΣΟΚ) με τα ποσοστά της να αυξάνονται ραγδαία στους ψηφοφόρους άνω των 65 και στους συνταξιούχους. Για να επανέλθει λοιπόν στην εξουσία, η ΝΔ πρέπει να προχωρήσει σε δύο ριζικές τομές: - πρώτον, να πάψει να αποτελεί το «κόμμα της τρίτης ηλικίας» και να επανασυνδεθεί με την νεολαία αλλά και με πιο δυναμικά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας που παίρνουν ενεργό μέρος στην παραγωγική διαδικασία. - Δεύτερον, να ανοιχτεί προς το κέντρο του πολιτικού συστήματος. Στην Ελλάδα, το ιστορικό «αντιδεξιό στρατόπεδο» παραμένει πάντα εξαιρετικά ισχυρό. Παρά τις μεγάλες , στρατηγικές διαφορές τους ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ πλησιάζουν το 60% του εκλογικού σώματος. Τόσο "το βρώμικο 89"όσο και το 2004 η ΝΔ κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές "ουδετεροποιώντας" την αριστερά και εκεμεταλλευόμενη την διαφθορά του ΠΑΣΟΚ. Οι υποψήφιοι της σημερινής αναμέτρησης δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τους παραπάνω στόχους.
Η κυρία Μπακογιάννη φέρεται μπλεγμένη στην υπόθεση Siemens, ένα από τα κορυφαία σκάνδαλα διαφθοράς στην Ελλάδα. Ο κ. Σαμαράς έχει στο παθητικό του το αδιέξοδο που προκάλεσε στο "Μακεδονικό" υιοθετώντας μια εθνικιστική πολιτική στους αντίποδες της αριστεράς. Αν επικρατήσει η κυρία Μπακογιάννη, η οποία επαγγέλεται έναν νεωτεριστικό νεοφιλελευθερισμό και με το πιο μετριοπαθές της προφίλ μπορεί να κερδίσει μέρος των μετριοπαθών ψηφοφόρων, θα αντιδράσει η δεξιά πτέρυγα του κόμματος που παραμένει εξαιρετικά ισχυρή: και μόνο το γεγονός ότι ο Ψωμιάδης φλερτάρει με το 10% στην σημερινή ψηφοφορία παρά την παρουσία του επίσης συντηρητικού Σαμαρά δείχνει τον ρόλο που παίζει στα εσωκομματικά πράγματα. Χώρια ότι στην περίπτωση νίκης της κυρίας Μπακογιάννη, καροδοκεί και ο ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη για να εισπράξει τα κοινόχρηστα της "πολυκατοικίας".
Αν πάλι κερδίσει ο κ. Σαμαράς ένα μέρος του ΛΑΟΣ θα γυρίσει στην νεοδημοκρατική πολυκατοικία από την μπροστινή είσοδο, αλλά οι όποιοι κεντρώοι ψηφοφόροι έχουν απομείνει θα τρέξουν να ξεφύγουν πέφτοντας απ τα παράθυρα. Αντίθετα με τους προηγούμενους αρχηγούς των δύο κομμάτων εξουσίας που μπορούσαν απλώς να περιμένουν την φθορά του αντίπαλου, η σημερινή κρίση του μοντέλου της μεταπολίτευσης δεν επιτρέπει τέτοιου είδους πολυτέλειες.
Αν ο κ. Παπανδρέου καταφέρει να διαχειριστεί το χάος που του παρέδωσε η ΝΔ , το ΠΑΣΟΚ θα ξανακερδίσει τις εκλογές και η ΝΔ θα οδηγηθεί σε διάσπαση. Αν πάλι αποτύχει, εξέλιξη που είναι και η πιο πιθανή αν κρίνει κανείς από την σύντομη πορεία της σημερινής κυβέρνησης, τότε η πtώση του ΠΑΣΟΚ θα συμπαρασύρει ολόκληρο το σύστημα της μεταπολίτευσης, μέρος του οποίου αποτελεί η ΝΔ. Σε ένα περίεργο παιχνίδι της ιστορίας, η τύχη της ΝΔ εξαρτάται για μια ακόμη φορά από την πορεία του κόμματος που προσπαθεί από την δεκαετία του 80 να μιμηθεί χωρίς ποτέ να τα καταφέρει.
google_protectAndRun("ads_core.google_render_ad", google_handleError, google_render_ad);
Η πλήρως αποιδεολογικοποιημένη καραμανλική διακυβέρνηση είχε όμως και τα θετικά της: επέτρεψε σε διαφορετικές πτέρυγες, από τους νεοφιλελεύθερους της περιόδου Μητσοτάκη μέχρι την κλασσική παλιοδεξιά να συνυπάρχουν στο ίδιο κόμμα. Χάρις σε αυτή την «αμφίπλευρη διεύρυνση» η ΝΔ κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές του 2004 και του 2007. Τελικώς αποδείχθηκε καταστροφική, γιατί είναι αδύνατον να αρμενίζεις για πολύ πατώντας σε δύο βάρκες: στις εκλογές του 2009 η ΝΔ σημείωσε το χαμηλότερο εκλογικό της ποσοστό(34%) από το 1974 και μετά. Μια ματιά στην κοινωνιολογία των πρόσφατων εκλογών από την σχετική έρευνα της εταιρείας Vprc για το Tvxs δείχνει ότι το χαμηλό εκλογικό ποσοστό δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου.
Το 2004 η ΝΔ κατάφερε να κερδίσει την ψήφο αρκετών νέων που δεν είχαν γνωρίσει παρά την εξουσία του ΠΑΣΟΚ και της έδωσαν ψήφο αλλαγής. Ομως το 2009, στους ψηφοφόρους που ψήφισαν για πρώτη φορά η ΝΔ κέρδισε μόλις το 21% (42% το ΠΑΣΟΚ) με τα ποσοστά της να αυξάνονται ραγδαία στους ψηφοφόρους άνω των 65 και στους συνταξιούχους. Για να επανέλθει λοιπόν στην εξουσία, η ΝΔ πρέπει να προχωρήσει σε δύο ριζικές τομές: - πρώτον, να πάψει να αποτελεί το «κόμμα της τρίτης ηλικίας» και να επανασυνδεθεί με την νεολαία αλλά και με πιο δυναμικά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας που παίρνουν ενεργό μέρος στην παραγωγική διαδικασία. - Δεύτερον, να ανοιχτεί προς το κέντρο του πολιτικού συστήματος. Στην Ελλάδα, το ιστορικό «αντιδεξιό στρατόπεδο» παραμένει πάντα εξαιρετικά ισχυρό. Παρά τις μεγάλες , στρατηγικές διαφορές τους ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ πλησιάζουν το 60% του εκλογικού σώματος. Τόσο "το βρώμικο 89"όσο και το 2004 η ΝΔ κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές "ουδετεροποιώντας" την αριστερά και εκεμεταλλευόμενη την διαφθορά του ΠΑΣΟΚ. Οι υποψήφιοι της σημερινής αναμέτρησης δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τους παραπάνω στόχους.
Η κυρία Μπακογιάννη φέρεται μπλεγμένη στην υπόθεση Siemens, ένα από τα κορυφαία σκάνδαλα διαφθοράς στην Ελλάδα. Ο κ. Σαμαράς έχει στο παθητικό του το αδιέξοδο που προκάλεσε στο "Μακεδονικό" υιοθετώντας μια εθνικιστική πολιτική στους αντίποδες της αριστεράς. Αν επικρατήσει η κυρία Μπακογιάννη, η οποία επαγγέλεται έναν νεωτεριστικό νεοφιλελευθερισμό και με το πιο μετριοπαθές της προφίλ μπορεί να κερδίσει μέρος των μετριοπαθών ψηφοφόρων, θα αντιδράσει η δεξιά πτέρυγα του κόμματος που παραμένει εξαιρετικά ισχυρή: και μόνο το γεγονός ότι ο Ψωμιάδης φλερτάρει με το 10% στην σημερινή ψηφοφορία παρά την παρουσία του επίσης συντηρητικού Σαμαρά δείχνει τον ρόλο που παίζει στα εσωκομματικά πράγματα. Χώρια ότι στην περίπτωση νίκης της κυρίας Μπακογιάννη, καροδοκεί και ο ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη για να εισπράξει τα κοινόχρηστα της "πολυκατοικίας".
Αν πάλι κερδίσει ο κ. Σαμαράς ένα μέρος του ΛΑΟΣ θα γυρίσει στην νεοδημοκρατική πολυκατοικία από την μπροστινή είσοδο, αλλά οι όποιοι κεντρώοι ψηφοφόροι έχουν απομείνει θα τρέξουν να ξεφύγουν πέφτοντας απ τα παράθυρα. Αντίθετα με τους προηγούμενους αρχηγούς των δύο κομμάτων εξουσίας που μπορούσαν απλώς να περιμένουν την φθορά του αντίπαλου, η σημερινή κρίση του μοντέλου της μεταπολίτευσης δεν επιτρέπει τέτοιου είδους πολυτέλειες.
Αν ο κ. Παπανδρέου καταφέρει να διαχειριστεί το χάος που του παρέδωσε η ΝΔ , το ΠΑΣΟΚ θα ξανακερδίσει τις εκλογές και η ΝΔ θα οδηγηθεί σε διάσπαση. Αν πάλι αποτύχει, εξέλιξη που είναι και η πιο πιθανή αν κρίνει κανείς από την σύντομη πορεία της σημερινής κυβέρνησης, τότε η πtώση του ΠΑΣΟΚ θα συμπαρασύρει ολόκληρο το σύστημα της μεταπολίτευσης, μέρος του οποίου αποτελεί η ΝΔ. Σε ένα περίεργο παιχνίδι της ιστορίας, η τύχη της ΝΔ εξαρτάται για μια ακόμη φορά από την πορεία του κόμματος που προσπαθεί από την δεκαετία του 80 να μιμηθεί χωρίς ποτέ να τα καταφέρει.
google_protectAndRun("ads_core.google_render_ad", google_handleError, google_render_ad);
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009
Μήνυμα Μιχάλη Γιαννάκη για τις Εκλογές.
Απο τον Μ. Γιαννάκη λάβαμε μήνυμα για τις εκλογές όπου μεταξύ άλλων αναφέρει:
"Την λύση στα πολιτικά αδιέξοδα που δημιούργησε η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ θα την δώσει ο λαός.
Ο Κώστας Καραμανλής, αγνοώντας την ανέξοδη αριθμολογία των δημοσκόπων και την ανέξοδη δημοκοπία της αξιωματικής αντιπολίτευσης πήρε μια πατριωτική απόφαση." Διαβάστε όλο το μήνυμα
"Την λύση στα πολιτικά αδιέξοδα που δημιούργησε η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ θα την δώσει ο λαός.
Ο Κώστας Καραμανλής, αγνοώντας την ανέξοδη αριθμολογία των δημοσκόπων και την ανέξοδη δημοκοπία της αξιωματικής αντιπολίτευσης πήρε μια πατριωτική απόφαση." Διαβάστε όλο το μήνυμα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)